Сума:
loading...

Четири ајдука одат,
ноќта ги следи во стапки,
брезите плискаат на нив
росница, студени капки.


Одат ...
Првиот ѕборува:
„Си имам девојка танка,
рујна ко ајдучко знаме,
бела ко цутје на гранка“.


Одат ...
Вториот зборува:
„Си имам малечко дете,
мило ко ајдучка пролет,
бистро ко потокот летен“.


Одат ...
Третиот зборува:
„Невеста лична си имам,
драга ко утрено сонце,
топла ко оганот зимен“.


Одат ...
Задниот зборува:
„Никого немам на светов,
до една кременка лута,
знаме -
и ајдучка чета".


Четири ајдука молчат,
месецот минува со нив,
ветерот развева в гора
    ајдучки
    разговор
    ѕвонлив ...

 

Од стихозбирката "ПЕСНИ" 1944-1948

Славко Јаневски

(Скопје, 11 јануари 1920 — Скопје, 20 јануари 2000)

За авторот на оваа статија:
Super Admin
Author: Super AdminWebsite: http://www.reevolucioner.blogspot.comEmail: Оваа е-адреса е заштитена од спамботови. Треба да ви е овозможено JavaScript за да ја видите.
Сопственик на порталот, администратор, развој на концепт, дизајнер, фотограф, автор на текстови.
Краток опис:
Катализатор за успешна реакција на котелот наречен современие.
Други најнови статии од авторот:

Уметност и култура

Наши пријатели

loading...
Go to top

Потребен е LIKE на нашата фејсбук страна